«Το μάρμαρο ως εθνικό κεφάλαιο» αποτέλεσε το κεντρικό και σαφές μήνυμα που αναδείχθηκε από τη σύντομη, λόγω πίεσης χρόνου, παρέμβαση του κ. Κωνσταντίνου Γ. Φιλιππίδη, εκπροσώπου του κλάδου και στελέχους της Μάρμαρα Θάσου Φιλιππίδης Α.Ε, στο πλαίσιο της κοπής της βασιλόπιτας του Επιμελητηρίου Καβάλας, που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026 στο Lucy Hotel της Καβάλας.

«Δεν είναι απλώς προϊόν»: είναι ιστορία, ταυτότητα και διεθνής ακτινοβολία

Ο κ. Φιλιππίδης έθεσε εξαρχής το πλαίσιο: για την Π.Ε. Καβάλας και τη Θάσο, ο κλάδος του μαρμάρου δεν αποτελεί απλώς μια παραγωγική δραστηριότητα, αλλά ιστορία, ταυτότητα, εργασία, εξωστρέφεια και προοπτική. Τόνισε ότι το χιονόλευκο μάρμαρο Θάσου είναι υλικό που, εδώ και περίπου 2.500 χρόνια, συνδέει τη Θάσο με τον κόσμο, μετατρέποντας την ελληνική γη σε τέχνη, αρχιτεκτονική και πολιτισμό, «από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα», από μνημεία και ναούς έως σύγχρονα εμβληματικά κτίρια. Με βάση αυτή τη διαχρονία, υπογράμμισε ότι η περιοχή διαθέτει ένα σπάνιο συγκριτικό πλεονέκτημα: παράγει προϊόν με παγκόσμια αναγνωρισιμότητα και έντονο συμβολισμό, που σε ορισμένες αγορές αποκτά ακόμη και θρησκευτική διάσταση. Ειδική αναφορά έκανε στη Σαουδική Αραβία και την Ινδία, όπου, όπως σημείωσε, το υλικό έχει χρησιμοποιηθεί σε σημαντικούς σύγχρονους λατρευτικούς χώρους. Όπως τόνισε, αυτό δεν λέγεται για εντυπωσιασμό, αλλά για να υπογραμμιστεί ότι ο κλάδος «δεν εξάγει απλώς υλικό»: εξάγει εμπιστοσύνη, συνέπεια, κύρος και, κατά την έκφρασή του, «ένα κομμάτι οικονομικής διπλωματίας».

Αριθμοί με ανθρώπινο αποτύπωμα

Αναφερόμενος στα οικονομικά μεγέθη, ο κ. Φιλιππίδης έδωσε συγκεκριμένη εικόνα: οι πωλήσεις που συνδέονται με το μαρμάρου της Θάσου για το 2025 ανήλθαν περίπου στα 70 εκατ. ευρώ, με μέρος του να επιστρέφει άμεσα στην τοπική κοινωνία και στο Δήμο μέσω μισθωμάτων και ανταποδοτικών ροών. Πίσω από τους αριθμούς, όπως σημείωσε, υπάρχει το ουσιαστικό: πάνω από 500 οικογένειες με σταθερό μηνιαίο εισόδημα, σε μια εποχή που, όπως είπε, «η σταθερότητα δεν είναι δεδομένη».

Κοινωνική συνοχή και έμπρακτη συνεισφορά

Ο ομιλητής τόνισε ότι ο κλάδος δεν περιορίζεται στην οικονομία, αλλά συμβάλλει και στην κοινωνική συνοχή. Υπογράμμισε ότι σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών οι επιχειρήσεις μαρμάρου είναι από τους πρώτους που συνδράμουν με ανθρώπινο δυναμικό και μηχανικό εξοπλισμό. Παράλληλα, εξήγησε ότι, λόγω της φύσης της εργασίας στη Θάσο, οι άνθρωποι του κλάδου βρίσκονται καθημερινά «στο πεδίο», σε δάση και δρόμους πρόσβασης, λειτουργώντας πολλές φορές ως άτυποι δασικοί φύλακες, καθώς μπορούν να εντοπίζουν και να αναφέρουν άμεσα κινδύνους.

Περιβάλλον, κυκλική οικονομία και μετρήσιμο αποτέλεσμα

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο περιβάλλον, παρουσιάζοντας ως βασικό επίτευγμα της τελευταίας διετίας την ελαχιστοποίηση των αποβλήτων και τη συστηματική διαχείριση-αποκατάσταση σε ανενεργό λατομικό πεδίο, με όρους κυκλικής οικονομίας. Ανέφερε ως παράδειγμα την αξιοποίηση εξορυκτικών αποβλήτων μέσω της χρήσης σπαστηριοτριβείων, δίνοντας αξία σε υλικά που στο παρελθόν θεωρούνταν αδρανή. Μέσω του εμπορικού λιμένα στο Πόρτο Βαθύ, αξιοποιήθηκαν στείρα υλικά και διοχετεύθηκαν στην αγορά πάνω από 500.000 τόνοι που υπό άλλες συνθήκες θα κατέληγαν στις πλαγιές των βουνών, ενώ μέρος των μη επαναχρησιμοποιήσιμων υλικών αξιοποιήθηκε σε έργα διαμορφώσεων και λιμενικών υποδομών. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον κ. Φιλιππίδη, ήταν η μείωση των αποβλήτων σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, περίπου στο 5% από το 70%, με «το ορατό» να αποτελεί το πιο πειστικό τεκμήριο: αναδάσωση και ανάκτηση του τοπίου εκεί όπου προηγουμένως υπήρχε πίεση. Όπως κατέληξε, αυτή είναι η κατεύθυνση που πρέπει να υπηρετηθεί: ανάπτυξη που δεν αντιπαρατίθεται στο περιβάλλον, αλλά το ενσωματώνει ως προϋπόθεση.

Μάρμαρο και τουρισμός: η ιδιαίτερη συνύπαρξη της Θάσου

Στη συνέχεια ανέδειξε μια ακόμη διάσταση του κλάδου: τη σύνδεσή του με τον τουρισμό. Όπως σημείωσε, στη Θάσο, λόγω της ιδιομορφίας της περιοχής, δημιουργήθηκαν οι λεγόμενες «παραλίες μαρμάρων», που σήμερα αποτελούν πόλους έλξης για εκατομμύρια επισκέπτες και τις  χαρακτήρισε από τα πιο φωτογραφημένα τοπία αυτού του τύπου στην Ευρώπη. Πρόκειται, όπως είπε, για παράδειγμα συνύπαρξης παραγωγής και τουρισμού, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης σχεδιασμού, κανόνων και κοινής αντίληψης.

«Η αγορά σιχαίνεται τα κενά»: τα κρίσιμα ζητήματα της επόμενης μέρας

Ο κ. Φιλιππίδης προειδοποίησε ότι για την επόμενη μέρα δεν χωρούν ωραιοποιήσεις: υπάρχουν προβλήματα που, αν δεν αντιμετωπιστούν, θα δημιουργήσουν «κενά». Kαι όπως τόνισε χαρακτηριστικά, «η αγορά σιχαίνεται τα κενά».

Συνοψίζοντας τα βασικά σημεία, ανέδειξε:

• Μακροχρόνιες διαδικασίες αδειοδότησης και ανανέωσης Αδειών Λειτουργίας Λατομείων, που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας εξαγωγικής οικονομίας, με συνέπειες σε κόστος και ανταγωνιστικότητα.
• Έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού, εξειδικευμένου και μη, που οδηγεί σε λύσεις όπως η μετάκληση από τρίτες χώρες, με πρόσθετες διαδικασίες και απαιτήσεις.
• Μείωση ενδιαφέροντος σε ορισμένες ευρωπαϊκές αγορές και στο εσωτερικό, με ανάγκη πιο ευέλικτης συνεργασίας για την ανάδειξη των τοπικών υλικών σε σύγχρονες αρχιτεκτονικές τάσεις. Πρότεινε συνεργασία των εταιρειών μαρμάρου, του Δήμου και της Εφορίας Αρχαιοτήτων για την δημιουργία αρχιτεκτονικής τάσης στη Θάσο, γεγονός που θα δώσει την αρχιτεκτονική ταυτότητα που λείπει δυστυχώς από το νησί.
• Μεταφορικό Ισοδύναμο, το οποίο, όπως ανέφερε, έπαυσε να αποδίδεται αιφνίδια από το 2022, ενώ για τη νησιωτική παραγωγή αποτελεί κρίσιμο εργαλείο ισοτιμίας και ανταγωνισμού.
• Καθυστερήσεις σε ΕΣΠΑ και αναπτυξιακά προγράμματα, που βγάζουν τις επιχειρήσεις εκτός οικονομικού σχεδιασμού.
• Καθυστέρηση της επένδυσης στο νόμιμο εμπορικό λιμάνι στο Βαθύ Θάσου, που επηρεάζει τη δυνατότητα προσέγγισης μεγαλύτερων πλοίων και μειώνει την ανταγωνιστικότητα, ενώ προβλέπει και κρίσιμες εγκαταστάσεις για ασφαλέστερες φορτώσεις.

Το μήνυμα του κλεισίματος

Ο κ. Φιλιππίδης έκλεισε ευχόμενος υγεία και πρόοδο για το 2026, υπογραμμίζοντας ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα και οι άνθρωποί της παραμένουν στον πυρήνα της ανάπτυξης και της προοπτικής του τόπου.